ایمنی در برابر آتش Fire Safety

بسم الله الرحمن الرحیم              (In the Name of God, The Beneficent, The Merciful)

ایمنی در برابر آتش        Fire Safety

برای ایجاد آتش لازم است هر سه جزء ماده سوختنی، اکسیژن و گرما همزمان وجود داشته باشد. طبیعتا اگر هر یک از این اجزا حذف شود آتش خاموش خواهد شد. ماده سوختنی به هر ماده‌ای که بتواند بسوزد گفته می‌شود که می‌تواند جامد، مایع و گاز باشد. اکسیژن گازی است که حدود 21% از هوایی که تنفس می‌کنیم را تشکیل می‌دهد، در صورتیکه آتش تنها به 16% اکسیژن نیاز دارد. گرما نیز همان انرژی لازم برای افزایش دمای سوختنی است تا بخارات کافی برای احتراق ایجاد شود.

به طور کلی چهار نوع آتش وجود دارد. آتش نوع A: مربوط به مواد آتش‌گیر معمولی یا الیاف‌دار مانند چوب، کاغذ، پارچه، لاستیک و برخی از پلاستیکها. آتش نوع B: مربوط به مایعات آتش‌گیر یا احتراق پذیر مانند بنزین، نفت، رنگ، تینر، و پروپان. آتش نوع C: مربوط به وسایل حاوی انرژی الکتریکی مانند لوازم خانگی، سوئیچ‌ها، تابلوهای برق و ابزارهای برقی. آتش نوع D: مربوط به فلزات آتش‌گیر خاص مانند منیزیم، تیتانیم، پتاسیم، و سدیم.

برای جلوگیری از آتش‌سوزی نوع A باید انبارها و محیطهای کار عاری از هرگونه زباله باشد، دستمالهای آلوده به رنگ باید در ظرفهای دربسته قرار داده شود. برای جلوگیری از آتش‌سوزی نوع B باید دستگاه‌های بنزین‌سوز را در محیطهای بسته یا در مجاورت شعله و یا زمانی که دستگاه داغ است، سوخت‌گیری نکنید. مایعات آتش‌گیر باید درون ظروف کاملا دربسته نگهداری شده و از کلیه منابع تولید جرقه دور نگهداشته شود. مایعات آتش‌گیر را تنها در مکانهای با تهویه کافی مورد استفاده قرار دهید. برای جلوگیری از آتش‌سوزی نوع C هرگز از فیوز با آمپر بالاتر از مقدار مشخص شده برای یک مدار الکتریکی استفاده نکنید. کلیه تجهیزات یا وسایل الکتریکی را بررسی کنید که بوی عجیبی از آنها متصاعد نشود. بوی غیرطبیعی می‌تواند نخستین علامت وقوع یک آتش احتمالی باشد. بر روی چراغهای الکتریکی همواره باید یک محافظ سیم نصب شده باشد. برای جلوگیری از آتش‌سوزی نوع D آگاهی از خواص فلزات و اتخاذ تدیبر و تصمیمات مناسب در کنترل یا پیشگیری از آتش‌سوزیها یا واکنشهای احتمالی به شما کمک می‌کند.

برای آمادگی مقابله با آتش‌سوزی احتمالی:    1) موقعیت هشداردهنده‌های آتش در ساختمان را شناسایی کرده و با نحوه عملکرد آنها آشنا شوید.    2) با راههای فرار در ساختمان خود آشنا شوید.   3) موقعیت نزدیکترین خروجیهای خود را شناسایی کنید.    4) با نحوه باز شدن دربها و مسیر انتهای پله‌های فرار آشنا شوید.    5) اطمینان حاصل کنید که هیچ چیزی مانع دسترسی به شیلنگهای آتش‌نشانی، کپسولهای اطفاء حریق و خروجیهای اضطراری نیست.    6) با صدای آژیر هشدار آتش ساختمان آشنا شوید.    7) شماره تلفنهای اضطراری (شامل آتش‌نشانی، پلیس و آمبولانس) را نزدیک تلفن خود قرار دهید.    7) مطمئن شوید هنگامی که صدای آژیر هشدار آتش ساختمان به گوشتان رسید می‌دانید که چه باید بکنید و با مسیر فرار ساختمان کاملا آشنا هستید.

هنگامی که متوجه وقوع آتش‌سوزی شُدید:    1) دسته آژیر هشدار آتش را هنگام خروج از ساختمان بکشید.    2) تصور نکنید که دیگران حتما با آتش‌نشانی تماس گرفته اند و نیازی به تماس شما نیست.    3) آرام باشید و به سوالات مامور آتش‌نشانی پشت تلفن به دقت پاسخ دهید.    4) سریعا ساختمان را ترک کنید.

اگر صدای آژیر آتش را شنیدید:    1) بلافاصله ساختمان را ترک کنید. از راهنماییهای مسئول شرایط اضطراری ساختمان کمک بگیرید.    2) وقت خودتان را با جمع‌آوری وسایل شخصی‌تان تلف نکنید. ایمنی و سلامتی شما از همه چیز مهمتر است.    3) پیش از آنکه هر دربی را باز کنید با پشت دست آن را حس کنید. اگر درب سرد است، به آرامی آنرا اندکی باز کنید.    4) اگر هیچ دودی در راه‌پله یا مسیرهای فرار ساختمان وجود نداشت، از مسیرهای فرار ساختمان به سرعت بیرون بروید.    5) دربهای پشت سرتان را ببندید ولی آنها را قفل نکنید. قفل کردن دربها باعث ایجاد ممانعت برای تیم جستجو و نجات خواهد شد.    6) راه‌پله‌ها مسیر اصلی فرار ساختمان به شمار می‌روند. هرگز، هرگز، و تحت هیچ شرایطی از آسانسورها استفاده نکنید.    7) اگر در راه‌پله‌ها هستید به سمت طبقه همکف رفته و ساختمان را ترک کنید. هیچ‌گاه به سمت طبقات بالا نروید.

اگر درون دود یا گرما گیر کردید:    1) پیش از باز کردن هر دربی، با پشت دستتان آنرا حس کنید، اگر درب گرم است، سعی نکنید آن را باز کنید.    2) شکافهای اطراف دربها و روزنه‌ها را با حوله، دستمال یا چسب بپوشانید تا از ورود دود جلوگیری کنید.    3) نزدیک کف اتاق قرار گیرید و در صورت امکان بینی و دهانتان را با دستمال مرطوب یا ماسک غبار بپوشانید تا به نفس کشیدنتان کمک کند.    4) اگر به تلفن دسترسی دارید با آتش‌نشانی تماس بگیرید و به آنها بگویید که دقیقا در کجا قرار گرفته‌اید.    5) در کنار پنجره منتظر باشید و برای کمک خواستن علامت دهید. وحشت نکرده و بی‌قراری نکنید. آرامش خودتان را حفظ کنید.    6) در صورت امکان پنجره را از بالا یا پایین باز کنید ولی پنجره را نشکنید، چراکه در صورت هجوم احتمالی دود به داخل ساختمان بتوانید پنجره را ببندید.    7) صبور باشید. نجات دادن همه ساکنین ساختمان ممکن است چندین ساعت به طول بیانجامد.

پس از پایان آتش‌سوزی:    1) اگر بیرون ساختمان هستید همان بیرون بمانید. برای انجام هیچ کاری به داخل ساختمان برنگردید.    2) اگر می‌دانید کسی داخل ساختمان گیر کرده است، از طریق مسئول ایمنی ساختمان به مامورین آتش‌نشانی اطلاع دهید.    3) تنها زمانی که آتش‌نشانی اجازه می‌دهد وارد ساختمان شوید.    4) همواره توجه داشته باشید که ایمنی شما در درجه اول اهمیت قرار دارد. شما مامور آتش‌نشانی نیستید.

پیش از خاموش کردن آتش:    1) با آتش‌نشانی تماس بگیرید.    2) مطمئن شوید که آتش کوچک است و در حال گسترش نیست.    3) مطمئن شوید که مسیر فرار ایمنی دارید و راه خروج شما در معرض آتش‌سوزی نیست.    4) مطمئن شوید که می‌دانید به چه نوع وسیله آتش‌نشانی نیاز دارید و آنرا بلافاصله در اختیار دارید.

هیچ گاه سعی در خاموش کردن آتش نداشته باشید اگر ...    1) هرگاه آتش در حال گسترش سریع بوده و یا وسعت آتش زیاد باشد.    2) اگر آتش در حال مسدود کردن مسیر فرار شما می‌باشد.    3) اگر از عملکرد صحیح وسیله آتش‌نشانی خود مطمئن نیستید.    4) اگر شک دارید که وسیله آتش‌نشانی در اختیارتان برای نوع آتش ایجاد شده مناسب است یا آیا به اندازه کافی بزرگ است که بتواند آتش را خاموش کند.

دسته بندیهای انواع آتش خاموش کنها: بسیاری از وسایل آتش خاموش کن امروزی را می‌توان برای خاموش کردن انواع مختلفی از آتشها به کار گرفت و آنها با برچسبهایی نظیر A-B، B-C، یا A-B-C مشخص می‌شوند. به طور مثال برچسب A-B نشان می‌دهد که این کپسول آتش‌نشانی می‌تواند برای خاموش کردن مواد آتش‌گیر معمولی (A) یا مایعات احتراق پذیر (B) به کار روند. خط مورب قرمز بر روی علامت C نشان می‌دهد که این کپسول آتش‌نشانی نمی تواند برای خاموش کردن آتش وسایل الکتریکی (C) به کار رود. توجه داشته باشید که اغلب کپسولهای آتش‌نشانی کمتر از 40 ثانیه کار می‌کنند.

10 نکته برای نحوه و زمان استفاده از کپسولهای آتش‌نشانی:     1) بسیاری از آتش‌سوزیها از حجم کوچکی آغاز می‌شود، به غیر از آتش‌سوزیهای انفجاری، آتش را معمولا می‌توان با استفاده صحیح از کپسول آتش‌نشانی با نوع و اندازه مناسب، در مدت دو دقیقه ابتدای شروع آن، کنترل و خاموش کرد.     2) کپسول آتش‌نشانی باید توسط یک آزمایشگاه معتبر مستقل «شماره گذاری و تایید» شود. هرچه شماره یک کپسول نوع A یا B بزرگتر باشد، آتش بیشتری را می‌توان با آن خاموش کرد. دقت کنید که کپسولهای با شماره بالاتر غالبا سنگینتر نیز هستند. مطمئن شوید که می‌توانید مدل کپسول در اختیارتان را در دست گرفته و از آن استفاده کنید.     3) پیش از خاموش کردن یک آتش کوچک، مطمئن شوید که همه افراد از محل خارج شده اند. همچنین اطمینان حاصل کنید که یک نفر با آتش‌نشانی تماس گرفته است. اگر آتش شروع به گسترش کرد یا در حال مسدود کردن مسیر فرار شما است، سریعا فرار کنید!      4) کاربر باید بداند که چگونه به سرعت از کپسول آتش‌نشانی استفاده کند، بدون آنکه زمانی را برای خواندن دستورات آن از دست بدهد. به یاد داشته باشید که کپسولهای آتش‌نشانی نیازمند مراقبت بوده و باید پس از هر بار استفاده مجددا شارژ شوند. هنگام فرونشاندن آتش واژه‌های زیر را به یاد داشته باشید: بکِش، نشانه بگیر، فشار بده، جارو کن.      5) بکِش: پین ضامن کپسول را بکشید. در برخی از کپسولهای آتش‌نشانی لازم است با فشار دادن اهرم گازانبر مخصوص یا حرکتهای دیگر، یک گیره قفل آزاد شود.      6) نشانه بگیر: سر نازل کپسول آتش‌نشانی را رو به پایین و به سمت ریشه آتش نشانه بگیرید.      7) فشار بده: دسته کپسول را فشار دهید تا محلول آتش‌نشانی خارج شود.      8) جارو کن: به سمت طرفین ریشه آتش حرکت جاروب انجام دهید تا آتش کاملا محو شود. به منطقه آتش گرفته خوب دقت کنید تا در صورت شروع دوباره آتش‌سوزی مجددا از کپسول آتش‌نشانی استفاده کنید.     9) لازم است قبلا تمامی دستورات و راهنماییهای روی کپسول آتش‌نشانی را دقیقا خوانده باشید.       10) اگر تردیدی در توانایی خودتان برای خاموش کردن آتش دارید،  اقدامی برای خاموش کردن انجام ندهید و این کار به عهده افراد حرفه‌ای تر واگذارید. سریعا فرار کنید و درب پشت سرتان را ببندید. به خاطر داشته باشید ایمنی و سلامت شما از همه چیز مهمتر است.   

هیات مدیره ساختمان (27/07/92)

/ 0 نظر / 20 بازدید